به عنوان یک روتر، همچنین بخشی شبیه به BIOS در سیستم کامپیوتر ما وجود دارد، به نام MiniIOS. MiniIOS اجازه می دهد تا ما را به بوت کردن و وارد حالت بازیابی زمانی که هیچ ایزو در فلش روتر وجود دارد، و استفاده از TFTP یا ایکس مودم برای وارد کردن فایل های ایزو را به فلش. بنابراین، فرایند راه اندازی روتر باید این شکلی باشد:
پس از روتر در قدرت, آن را برای اولین بار POST انجام, قدرت در خود تست (قدرت در خود تست, فرایند سخت افزار تست).
پس از اتمام POST، برای اولین بار برنامه BootStrap را در ROM برای بوت شدن اولیه بخوانید.
پس از کامل شدن بوت اولیه، سعی کنید فایل تصویر کامل ISO را پیدا کنید و بخوانید. در اینجا، روتر ابتدا به دنبال فایل ISO در فلش خواهد بود، اگر فایل ISO را پیدا کند، سپس فایل ISO را بخوانید و روتر را بوت کنید.
اگر فایل ISO در فلش پیدا نشد، روتر وارد حالت BOOT می شود و می توان از فایل ISO روی TFTP در حالت BOOT استفاده کرد. یا از TFTP/X-MODEM برای انتقال یک فایل ISO به فلش روتر استفاده کنید (معمولاً این فرایند را پر کردن ISO می نامیم). پس از انتقال کامل, راه اندازی مجدد روتر, و روتر می تواند به حالت CLI بوت به طور معمول.
وقتی روتر ابتداسازی فایل ISO را تکمیل کند، شروع به دنبال کردن فایل STARTUP-CONFIG در NVRAM خواهد کرد. STARTUP-CONFIG فایل پیکربندی راه اندازی نامیده می شود. این فایل دارای تمام پیکربندی ها و تغییرات ما را به روتر ساخته شده است. هنگامی که روتر این فایل را پیدا می کند، روتر تمام پیکربندی های موجود در فایل را بارگذاری می کند، جدول مسیریبی را با توجه به پیکربندی یاد می گیرد، تولید و حفظ می کند و تمام پیکربندی ها را در RAM (حافظه روتر) بارگذاری می کند، و سپس حالت کاربر را وارد می کند، در نهایت فرایند بوت را کامل می کند.
اگر هیچ فایل STARTUP-CONFIG در NVRAM وجود ندارد، روتر وارد حالت پیکربندی پرس و جو خواهد شد، که معمولاً به عنوان حالت پیکربندی پرسش و پاسخ شناخته می شود. در این حالت می توان تمام پیکربندی های روتر را به صورت پرسش و پاسخ پیکربندی کرد. اما به طور کلی اساساً از چنین مدلی استفاده نمی کنیم. ما معمولا پیکربندی روتر پس از ورود به CLI (Comman خط رابط) حالت خط فرمان.
